100-banenlijnen	100-banenlijnen zijn een bepaald soort energielijnen die een rasternetwerk vormen. Waar deze energielijnen kruisen is er een 100-banencentrum met normaal gesproken twee 100-banenlijnen. De 100-banenlijnen zijn verbonden met de 12e planeet in ons zonnestelsel. Met deze planeet worden energieën uitgewisseld door middel van een magisch vierkant, een 12e-planeetvierkant of 100-banenvierkant genaamd. 100-banenlijnen kunnen ook 12e-planeetlijnen genoemd worden. 100-banenlijnen hebben ook hun invloed op bomen. Bomen vormen een langgerekte verticale insnede in de stam. [meer over leylijnen en energielijnen]
Aardbreuk	Zie breuken in de bodem.
Aardepoorten	Een aardepoort is een energievorm en is een poort naar in de aarde, waardoor energie stroomt.
Aardse energieën	Aardse energieën zijn energieën die op de planeet aarde voorkomen. Deze benaming wordt gebruikt om de aardse oorsprong aan te duiden. Maar door het continu uitwisselen en verversen van de energie, is er geen of nauwelijks energie die altijd al op aarde is geweest. Wanneer de energie al iets langer op aarde aanwezig is heeft het de benaming aardse energie. Energie die nog maar net op de aarde is wordt dan kosmische energie genoemd. Aards betekent simpelweg "energieën van de aarde".
Aardstralen	Aardstralen is een verzamelnaam voor allerlei schadelijk energieën die de gezondheid van de mens kunnen beïnvloeden. Andere benamingen voor aardstralen zijn geopathie, geopathogene energieën en stoorvelden. Plekken met aardstralen worden geopathogene stoorzones of onheilsplekken genoemd. het onschadelijk maken van aardstralen wordt neutraliseren of ontstoren genoemd. Ontstoorders letten bij het ontstoren van aardstralen op verschillende energieën, maar niet iedereen let daarbij op hetzelfde. Energielijnen waarop gelet kan worden zijn hartmannlijnen, currylijnen en benkerlijnen. Energievormen waar op gelet kan worden zijn spiralen, breuken in de bodem, algemeen wateraders in de grond en wateraders als geopathogeen punt. Niet iedere ontstoorder let op dezelfde energieën, zo vindt men een energie minder belangrijk of schadelijk of kent men de bepaalde energie niet. Een aardstraalpunt met een zware energie wordt veroorzaakt door een waterader. Wateraders kunnen met name in combinatie met het hartmannnetwerk voor schade aan de gezondheid zorgen. Wateraders die van een diepte (bijna) recht omhoog gaan zorgen voor een nog sterkere zware energie, een zwaar aardstraalpunt. Het is zelf zo erg dat bomen de andere kant op willen, weg van de energie willen groeien. Zo vormen bomen die er naast staan haakse hoeken in takken om de energie van dit zware aardstraalpunt te ontwijken. Dit wordt ookwel een geopathogene plek genoemd. [meer over aardstralen]
Abdijen	Zie kloosters.
Acupunctuurpunten	Acupunctuurpunten zijn punten op het menselijk lichaam waar acupunctuurnaalden geplaatst worden om de mens beter te maken. De aarde als levend lichaam (Gaia) zou ook dergelijke punten hebben op plaatsen met knooppunten van leylijnen. Op deze punten zijn megalithische monumenten gepositioneerd in de oude tijden, zoals menhirs, steenkringen, hunebedden en dolmens.
Alignement	Een alignement is een combinatie van tenminste drie megalithische monumenten, zoals menhirs of dolmens, die ten opzichte van elkander in een rechte lijn zijn geplaatst. Ieder van deze megalithische monumenten ligt op een kruispunt van leylijnen. Maar door alle van deze megalieten loopt bovendien ook één en dezelfde leylijn. De rechte lijn van de alignement is dus een leylijn.
Allemansroede	Dit type wichelroede is een vorm van radiësthesie waarbij er door middel van één of twee roedes met L-vorm dingen worden opgespoort. Dit type wordt de allemansroede genoemd omdat dit het gemakkelijkst te hanteren valt voor de meeste mensen. Andere benamingen zijn hoekroede en L-roede die refereren aan de roedes in de vorm van een L. [meer over wichelroedes]
Altaar	Een altaar heeft de oorsprong terug tot in de heidense tijd waarbij er grote platte stenen gebruikt zijn als offertafel of als plek van verering. Grote stenen gaven aan waar de heilige plek was. De katholieke kerk heeft dit gebruikt in hun heiligdommen en plaatsten een altaar op de heilige plek waar het goddelijke werd gezocht, een leycentrum. (Dit gebeurde tot ongeveer 1350.)
Aragonale lijnen	Aragonale lijnen zijn een bepaald soort energielijnen die een rasternetwerk vormen. Waar deze energielijnen kruisen is er een aragonaalcentrum met normaal gesproken twee aragonale lijnen. De aragonale lijnen zijn verbonden met de planeet mercurius in ons zonnestelsel. Met deze planeet worden energieën uitgewisseld door middel van een magisch vierkant, een mercuriusvierkant of aragonaalvierkant genaamd. Aragonale lijnen kunnen ook mercuriuslijnen genoemd worden. Aragonale lijnen hebben ook hun invloed op bomen. Bomen vormen een horizontale band om een deel van de stam, waarop uitstulpinkjes en gaatjes kunnen zitten. [meer over leylijnen en energielijnen]
Assenkruis	Een assenkruis, voluit een assenkruis van leylijnen, is een leycentrum waarbij er vier leylijnen samenkomen die ten opzichte van elkaar een hoek van 45 graden hebben. Het zijn dus twee leylijnen die elkaar onder een hoek van 90 graden kruisen en twee leylijnen die de hoek van 90 graden precies in tweeën delen. Zo heeft het leycentrum in acht verschillende richtingen een leylijn en zijn de hoeken gelijk aan elkaar. Een assenkruis in combinatie met een assenvierkant zorgt ervoor dat er in het (middelste) leycentrum een zeer krachtig en geconcentreerd punt komt. Een assenkruis in combinatie met een of meerdere assenvierkanten zijn te vinden in Romeinse tempels en in het kruis van kruiskerken.
Assenvierkant	Een assenvierkant, voluit een assenvierkant van leylijnen, is (vrijwel) altijd in combinatie met een assenkruis van leylijnen. Rondom het assenkruis zijn er dan een of meerdere assenvierkanten te vinden. De assenvierkanten stromen in een richting om het leycentrum in het midden, het assenkruis. De vier leylijnen die in het assenkruis kruisen worden versterkt in energie door de assenvierkanten. Een assenkruis in combinatie met een of meerdere assenvierkanten zijn te vinden in Romeinse tempels en in het kruis van kruiskerken.
Atmosferische poorten	Een atmosferische poort (energievorm) is een poort naar boven de aarde, waardoor energie stroomt.
Avebury	In het zuiden van Engeland ligt het dorp Avebury voor een deel in de steenkring van Aveburyhenge. Een megalithisch monument dat groter is dat Stonehenge. Binnen deze grootste steenkring met 335 meter doorsnee zouden ook twee kleinere steencirkels gelegen hebben. Deze magische plek is gesitueerd op een kruispunt van leylijnen en is een krachtig centrum, een krachtplaats of krachtcentrum. Hier komen wichelroedeloepers regelmatig hun kunsten vertonen. [meer over heiligdommen]
Basiliek	Deze term wordt speciaal gebruikt als eretitel, verleend aan een bepaalde kerk. [meer over kerken & kathedralen] [meer over heiligdommen]
Benkerlijnen	Benkerlijnen zijn een bepaald soort energielijnen die een rasternetwerk vormen. Waar deze energielijnen kruisen is er een benkercentrum met normaal gesproken twee benkerlijnen. De benkerlijnen zijn verbonden met de planeet venus in ons zonnestelsel. Met deze planeet worden energieën uitgewisseld door middel van een magisch vierkant, een venusvierkant of benkervierkant genaamd. Benkerlijnen kunnen ook venuslijnen genoemd worden. Benkerlijnen hebben ook hun invloed op bomen. Bomen vormen op een stam open of gesloten ogen, en deze ogen kunnen bovendien ook huilen. Dit kenmerk is gelijk aan die van de pyerélijnen. Verder zijn benkerlijnen mede ook verantwoordelijk voor kluwen of heksenbezems. Positieve (neutrale) benkerlijnen worden heel zelden ook wel elfenlijnen genoemd en negatieve trollenlijnen. Bij het ontstoren van aardstralen kan er op benkerlijnen gelet worden. [meer over leylijnen en energielijnen]
Beuk	Een (midden-) schip of (hoofd-) beuk is de hoofdruimte van een kerkgebouw. De hoofdbeuk is van de zijbeuken afgescheiden door pilaren. Een kerk met twee rijen pilaren wordt een driebeukige kerk genoemd (hoofdbeuk + twee zijbeuken). Een kerk met vier rijen pilaren wordt een vijfbeukige kerk genoemd. Zo bestaan er ook zeven- en negenbeukige kerken. Wanneer de kerk slechts éénbeukig is wordt de hoofdbeuk aan weerszijden ommuurd. Een zijbeuk is een dus aan weerszijde naast de hoofdbeuk gelegen deel van de kerk. Aan de oostzijde van het schip werd er veelal een viering met transept (dwarsbeuk) en koor gebouwd. Aan de westzijde kwam veelal een toren. Door de hoofdbeuk loopt er normaal gesproken een hartlijn.
Biotensor	De biotensor hoort tot de instrumenten van de radiësthesie. Het instrument is voor talloze dingen te gebruiken. Wanneer hetgeen gevonden wordt waar men naar op zoek is zal de uitslag anders zijn, het instrument zal dan anders reageren. [meer over de biotensor]
Bomenlijnen	Bomenlijnen zijn bepaalde leylijnen met een aantal bijzondere en heilige bomen erop die in het verlengde van elkaar liggen op de leylijn. Nederland en België hebben nog maar weinig heilige bomen, in het buitenland komen bomenlijnen vaker voor. Naast bomenlijnen bestaan er ook kerkelijnen. Deze komen vaker voor in de Lage Landen.
Boomheiligdommen	Een boomheiligdom was voor de Kelten een heilige plaats in met name voor-christelijke tijden. De boom was het heiligdom waarbij vereerd werd. Hier kwamen mensen bijeen om soms te offeren, en meestal om een god te vereren, bijvoorbeeld de god Thor. De heilige boom situeerden ze op een kruispunt van leylijnen òf er stond al een forse monumentale ontzagwekkend boom op een magische plek op een leycentrum. In het laatste geval maakten ze van een al bestaande krachtplaats gebruik. Boomsoorten die in de Lage Landen gebruikt werden waren eiken, lindes en taxussen. Een voorbeeld van een heilige boom is de heilige eik van Den Hout (bij Breda). Ook bestaan er koortsbomen of lapjesbomen en spijkerbomen. Ten tijde van de kerstening in de Lage Landen werden veel heilige bomen omgehakt. Ook komt het voor dat er een kapel naast gebouwd werd of dat er een mariabeeldje in de boom gehangen werd. Dan bleef een boom een plek van verering. Wanneer er ooit de bliksem in een boom geslagen was (een Wodanseik) mocht deze niet gekerstend worden, want dat was een duivelsboom. [meer over Germaanse & Keltische heiligdommen] [meer over heiligdommen]
Boomkanker	Zie knoest.
Boomkisten	In de midden-bronstijd werden er ringwalgrafheuvels of -tumuli opgeworpen om mensen in te begraven en om de plek te gebruiken als een heiligdom. In dit type grafheuvels in deze periode werden de overleden mensen neergelegd in een uitgeholde boomstam, de zogenaamde boomkist, die vervolgens in de grafheuvel werd geplaatst. [meer over grafheuvels]
Brandheuvels	Brandheuvels is een andere benaming voor de paalkransgrafheuvels of -tumulus uit de ijzertijd. Wanneer er iemand overleden was werd deze persoon op een plek gecremeerd, hierna werd er een grafheuvel op neergelegd. [meer over grafheuvels]
Breuken in de bodem of breuklijnen	Breuken in de bodem worden ook wel aardbreuken of breuklijnen genoemd. Eigenlijk is de benaming breuklijn niet correct omdat een breuk in de bodem zich grillig kan gedragen en zelden een rechte lijn heeft. Omdat het meestal geen rechte lijnen zijn worden ze tot de energievormen gerekend. Bij een breuklijn wordt direct gedacht aan de grote breuklijnen (met aardbevingen), maar tussen verschillende grondsoorten en horsten (hoogtes in het landschap) en slenken (verzakkingen) komen ook breuken voor. Breuken zijn scheuren in de bodem, niet aaneen gesloten stukken grond. Ook kunnen de scheuren dieper in de bodem zitten terwijl ze bovenop het aardoppervlak niet zichtbaar zijn. Er zijn aardbreuken waarlangs gassen naar boven komen en waar lichtverschijnselen worden gezien. De breuken in de bodem hebben een verstoorde energie die niet zo bevorderlijk is voor de gezondheid van mens en dier. Wanneer een plek wordt ontstoort van aardstralen, wordt er ook (maar niet altijd) gekeken naar breuken, die ook tot de aardstralen worden gerekend. Ook kan een breuk in de bodem samen voorkomen met een waterader wat een watervoerende breuklijn wordt genoemd.
Burchten	Burgen en burchten zijn versterkingen in alerlei soorten en maten die mensen gebruikten om zich te beschermen tegen andere machthebbers en ander gespuis. Zo zijn er ringwalburgen aan de kust ten tijde van de Vikingen. Een paar eeuwen later zijn er ook ringwalburgen in het binnenland. Verder bestaan er mottes of motteburchten, waterburchten, donjons en kastelen. Alle deze verdedigingswerken die voor 1350 zijn gebouwd zijn gesitueerd op een kruispunt van leylijnen, voor de kracht van het leycentrum. [meer over verdedigingswerken] [meer over heiligdommen]
Castellum	Een castellum is een fort of legerplaats uit de Romeinse tijd waar de Romeinen hun standplaats hadden om de grenzen van het Romeinse rijk te verdedigen. In de Lage Landen zijn de meeste castella te vinden langs de rivier de Rijn (zuidzijde). Maar ook in Utrecht, op de plaats van het domplein, ten noorden van de Rijn dus, heeft een castellum gelegen. Bij de plaatsbepaling van een castellum werd er gekeken waar er een sterk leycentrum aanwezig was om het fort op te situeren. Op die plek bouwden ze het castellum en hierbinnen plaatste ze op een kruising van leylijnen een heiligdom, een tempeltje. Ook legden de Romeinen wegen aan in het landschap. [meer over castella & Romeinse tempels] [meer over heiligdommen]
Cove	Een cove of tafelhunebed is in Nederland een voorloper van de steenkisten en hunebedden, maar werd in latere tijden gebouwd dan de menhirs en steenkringen. Het is een megalithisch monument met een smalle voet van meerdere stenen, en hierop een grotere platte steen. Cove's worden ook wel steentafels genoemd. Deze monumenten zijn nooit bedoeld als begraafplaats, maar als een heiligdom. Hier werd vereerd, hier lag hun religie. Hier hadden ze hun gebruiken om hun goden te vereren, op deze heilige plekken. [meer over megalithische monumenten] [meer over heiligdommen]
Cromlechs	Een cromlech is een verzameling menhirs in een meetkundig figuur. Meestal is dit een cirkel. Een dergelijke cirkel wordt ook een steenkring of steencirkel genoemd. Een cromlech is een heilige plek, een heiligdom geplaatst op een kruispunt van leylijnen. Hier werd er vereerd.
Cultusplekken	Een cultusplek is een plek waar een cultus of cultussen bedreven zijn. Hier werden, op magische plekken, de elementen vereerd. Vuur, aarde, water, lucht, metaal of hout probeerde men te beheersen, dit kon goed gaan, maar fout is het ook gegaan, wanneer ze een element niet onder controle hadden waar ze zich op gericht hadden. Op een plaats konden ze een cultus beoefenen op een of meerdere elementen. De plekken waar ze dit beoefenden was de plaats van megalithische monumenten zoals bijvoorbeeld hunebedden, grafheuvels en Rurale cultusplaatsen uit de Romeinse tijd. Maar ook andere plekken die heilig waren gebruikten ze. Deze plekken hebben allen een leycentrum, waardoor er voldoende energie aanwezig was.
Currylijnen	Currylijnen zijn een bepaald soort energielijnen die een rasternetwerk vormen. Waar deze energielijnen kruisen is er een currycentrum met normaal gesproken twee currylijnen. De currylijnen zijn verbonden met de planeet mars in ons zonnestelsel. Met deze planeet worden energieën uitgewisseld door middel van een magisch vierkant, een marsvierkant of curryvierkant genaamd. Currylijnen kunnen ook marslijnen genoemd worden. Currylijnen hebben ook hun invloed op bomen. Bomen vormen een langgerekte verticale indeuking in de stam. Bij het ontstoren van aardstralen kan er op currylijnen gelet worden. [meer over leylijnen en energielijnen]
Doodwegen	Wanneer een kerk voor 1350 werd gebouwd moest bij deze rekening gehouden worden met de leylijnen. De lengterichting van een kerk werd dan op een leylijn geplaatst, een zogenoemde hartlijn. Mensen wisten dan dat er in het verlengde van een kerk een leylijn lag. Wanneer iemand overleedt moest deze zo snel mogelijk op zo'n leylijn komen, en vervolgens werd het lichaam over een kaarsrechte weg, een dodenweg, naar zijn laatste rustplaats gebracht, een kerkhof naast de kerk. Het was illegaal om een lichaam anders dan over deze rechte lijn te vervoeren. Zo'n weg op een leylijn die kaarsrecht naar de kerk toe gaat worden doodwegen, dodenwegen, lijkwegen, lijkenwegen, geestwegen, geestelijnen of lichtwegen genoemd. De eerste zes benamingen spreken voor zich. Lichtwegen worden het genoemd omdat dit als het ware de startbanen naar de hemel zijn, naar het licht. Om de doden naar de kerk te vervoeren moest de gehele weg op de leylijn liggen, zo lagen ook bruggen op de lijn. [meer over dodenwegen of lijkwegen] [meer over heiligdommen]
Dolmens	De naam dolmens wordt met name gebruikt voor steenkamers in het Belgische Wéris, maar zo kunnen ook de hunebedden van Drenthe aangeduid worden. De twee termen worden naast elkaar gebruikt. De bouwwijze in Drenthe lijkt heel erg op die van Wéris. Het grootste verschil is dat de ingang in Drenthe aan de zijkant is gesitueerd en te Wéris is dat aan de kopkant gebeurt door een gaat in de steen. De dolmens van Wéris passen niet in de bouwstijl van Drenthe en zijn door een ander volk gemaakt. Toch hebben de bouwers verwantschap, een zelfde oorsprong, ze maakten deel uit van de zelfde cultuur. Ook de dolmens zijn megalithische monumenten die gebouwd zijn ter verering en zeker niet als begraafplaats. Verder zijn ze op leylijnen gebouwd. Het is een megalithisch bouwwerk met enkele staande stenen, waarop een platte steen ligt, ook wel een steentafel genoemd. [meer over megalithische monumenten]
Dowsing	Het wichelen, of in het Engels dowsing, is het gebruik maken van een menselijk vermogen, dat ons toelaat om informatie te verkrijgen op een manier dat buiten het bereik en vermogen ligt van de standaard lichamelijke zintuigen van de mens zoals zicht, gehoor, reuk, etc. Dit is mogelijk door gebruik te maken van instrumenten (radiësthesie) of door middel van intuïtie of paranormale vermogens / het ~lichaam. [meer informatie over wichelen of dowsing]
Draaiingspunten	Zie spiralen.
Een-meterlijnen	Eén-meterlijnen zijn een bepaald soort energielijnen die een rasternetwerk vormen. Waar deze energielijnen kruisen is er een één-metercentrum met normaal gesproken twee een-meterlijnen. De een-meterlijnen zijn verbonden met de 11e planeet in ons zonnestelsel. Met deze planeet worden energieën uitgewisseld door middel van een magisch vierkant, een 11e-planeetvierkant of één-metervierkant genaamd. Een-meterlijnen kunnen ook 11e-planeetlijnen genoemd worden. Onbekend is of een-meterlijnen ook hun invloed op bomen hebben. [meer over leylijnen en energielijnen]
Electrosmog	Elektrosmog is een verzamelnaam voor verschillende elektromagnetische stralingen. Dit zijn stralingen die afkomstig zijn van radiozenders, gsm-antennes, radar, trafo's, apparaten die op het electriciteitsnet zijn aangesloten, bovenleidingen van de spoorwegen en hoogspanningsmasten. Deze mix van elektromagnetische stralingen heeft zijn invloed op de gezondheid van de mens. Bij het ontstoren van aardstralen wordt soms ook op de electrosmog gelet.
Elfenlijnen	In de wereld worden er verschillende benamingen gebruikt voor energielijnen. De meest bekende die gebruikt wordt is leylijnen. Een andere benaming die bijvoorbeeld in Ierland voor energielijnen wordt gebruikt zijn elfenlijnen, ook hier lange banen van energie die door het landschap stromen. Elfenlijnen worden heel zelden ook wel voor een specifiek energienetwerk gebruikt, het netwerk van benkerlijnen. Elfenlijnen zijn dan positieve (neutrale) benkerlijnen en trollenlijnen negatieve lijnen.
Energetisch landschap	Het energetisch landschap is de wereld van de energieën, kosmisch en aards. Stelt u zich eens voor: 12 verschillende soorten energielijnen die in het landschap overal en door elkaar lopen en de flora en fauna die hier weer op reageert. Maar er is meer dan aleen energielijnen. Alle energielijnen in alle soorten kruisen magische vierkanten, waar hun energie wordt ververst. Tussen al deze energielijnen liggen diverse soorten poorten die voor een uitwisseling in energie zorgen. En dan verder zijn er ook nog door personen gecreëerde energievormen, zoals magische cirkels (ter afscherming) en overgangspoorten. Hier komen de wateraders, holtes en breuken in de bodem nog bij. Al deze energieën tezamen maakt het energetische landschap een ware jungle, een oerwoud. Een oerwoud vol mogelijkheden. In deze energetische jungle zijn er aspecten terug te vinden die eruit springen en extra aandacht vragen, bijvoorbeeld energetische onderdelen die de aandacht kregen van onze voorouders. Zij waren zich bewust van deze wereld.
Energie	Energie is een heel ruim begrip. Maar de energie die hier bedoelt wordt betreft de energie van de leylijnen, andere energielijnen en energievormen. De leylijnen en andere energielijnen zijn banen van energie die door het landschap stromen. Die banen van energie bestaan uit energiedeeltjes die met meerdere tegelijk een richting op gaan. Wanneer de concentratie hiervan hoger is, is de energielijn sterker. De verschillende energielijnen verschillen ook doordat ze een iets andere samenstelling hebben dan andere energielijnen, ze hebben ieder een eigen karakter. Deze netwerken van energielijnen liggen voor een deel als rasters om de aarde. Door verschillende poorten komt energie onder andere naar de aarde. Verder zorgen wateraders en breuken in de bodem voor een concentratie van energie. Ook zijn er nog andere energievormen. De energie kan behalve verschillende karakters ook nog een andere geaardheid hebben. Zo zijn er positieve en negatieve energieën, mannelijke en vrouwelijke, en kan er ook nog een verschil gemaakt worden in kosmische en aardse energieën. De energieën hebben verschillende karakters, waardoor ze ieder voor andere doeleinden gebruikt kunnen worden. Dit geldt met name voor de verschillende type energielijnen die er zijn. Energieën in het algemeen kunnen ook verschillen. Zo is er vormkracht en wordt er in piramides ook energieën gehanteerd. Maar de energieën die hier ook van belang zijn is de positionering van de piramides op een leycentrum, waar krachtlijnen samen komen in een krachtplaats, een bijzondere plek. De volkeren die Europa bevolkten wisten van deze krachten op deze bijzondere plekken. Met name voor de volkeren voor de christelijke tijd wisten van de energieën en bouwden hierop hun heiligdommen. In de christelijke tijden werd deze kennis ook toegepast in de kapellen, kerken en kathedralen, totdat dit werd afgeschaft. Ook wisten ze in die vervlogen tijden waar ze niet moesten bouwen, en hoe ze rekening hielden met de aardstralen in het energetische landschap. De energieën zijn allen waar te nemen met de wichelroede, een ander instrument of met het gevoel/paranormale.
Energiecentra	Waar energielijnen van dezelfde soort kruisen is er een energiecentrum, ookwel knooppunt genoemd. Hier is er een concentratie van energie. Hoe krachtiger de lijnen en hoe meer lijnen dat zijn hoe sterker en krachtiger de energie van het energiecentrum. Een centrum van rasterlijnen heeft op een enkele uitzondering na altijd slechts twee rasterlijnen van dezelfde soort door het energiecentrum lopen. Een cemtrum van vrije-netwerklijnen heeft twee of meer energielijnen (van dezelfde soort) dootr het centrum lopen. Een centrum met maar twee vrije-netwerklijnen is bijna altijd een zwak centrum. Een centrum met (veel) meer energielijnen is sterker en krachtiger, maar dit is ook afhankelijk van de sterkte (naast het aantal lijnen) van de door dit centrum lopende lijnen.
Energielijnen	Energielijnen hebben in de wereld talloze benamingen gekregen. Energielijnen is een verzamelnaam voor allerhande energielijnen. Zo zijn er voor ditzelfde begrip ook benamingen als leylijnen en elfenlijnen (Ierland) in gebruik. De energielijnen zijn banen van energie die door het landschap stromen. Ze voorzien de hele planeet van energie, en zijn hiermee de aderen van moeder aarde, de levende planeet, Gaia. De energielijnen maken deel uit van het energetische landschap (geomantie) dat deze aardbol heeft. Ze zorgen ervoor dat (een deel van) de energie verspreid wordt over de aardbol. Energielijnen zijn bepaald niet zeldzaam. Op iedere vierkante meter is er wel een energielijn te vinden. Verder komen ze in allerlei soorten en maten voor. Er zijn smalle van tien centimeter en ook brede lijnen van tien meter breed. Er zijn energielijnen die de hele aarde omspannen, maar er zijn ook energielijnen van slechts enkele kilometers lang. Wel hebben ze allemaal gemeen dat ze normaal gesproken kaarsrecht zijn. Op de rechtheid zijn er uitzonderingen, bijvoorbeeld bij megalithische monumenten, zoals menhirs, steencirkels of dolmens. Hier kunnen de zich grillig gedragen. De energielijnen hebben per soort een verschillend karakter. Ze kunnen mannelijk of vrouwelijk zijn, negatief, positief of neutraal, en verder zijn er nog andere eigenschappen. Iedere soort energielijn is verbonden met een bepaalde planeet in ons zonnestelsel. Met deze planeet wisselen ze energie uit door middel van een magisch vierkant. Verder kan iedere energielijn in sterkte verschillen. Dit kan ook in de tijd variabel zijn. De plek waar twee of meer energielijnen samenkomen wordt een energiecentrum of knooppunt genoemd. De tot nu toe bekende verschillende soorten van energielijnen zijn: currylijnen, meyerlijnen, x-lijnen (naam onbekend), hartmannlijnen, pyerélijnen, benkerlijnen, 100 banenlijnen, aragonale lijnen, één meter lijnen, leylijnen, saturnuslijnen en neptunuslijnen. Van de laatste twee genoemde energielijnen is geen andere naam bekend. De verschillende energielijnen zijn onder te verdelen in vrije-netwerklijnen en rasterlijnen (grid). Naast de energielijnen bestaan er ook energievormen. Zowel op energielijnen als energievormen kan er gelet worden bij het ontstoren van aardstralen. [meer over leylijnen en energielijnen]
Energienetwerk	Zie netwerk van energielijnen.
Energiepoorten	Energiepoorten zijn poorten die verbinding hebben met de kosmos (buiten of binnen ons zonnestelsel) of met onze eigen planeet. Energiepoorten zijn energievormen die op een bepaalde manier een functie vervullen en energie doorvoeren naar of aanvoeren van een andere plek. Er zijn energiepoorten die op onze planeet energie doorvoeren: aardepoorten, luchtpoorten en atmosferische poorten. Energiepoorten die energie uitwisselen met de maan of andere planeten in ons eigen zonnestelsel: magische vierkanten. En er zijn andere energiepoorten die elders of anders energie uitwisselen, de overige poorten. Energiepoorten maken deel uit van het energetisch landschap, waar kosmische en aardse energieën samen spelen.
Energievormen	Energievormen is een benaming die gegeven is aan al het andere dan (kaarsrechte) energielijnen en die toch tot de geomantie en het energetische landschap behoren. In veel gevallen hebben de energievormen ook een specifieke vorm. Tot de energievormen worden gerekend: wateraders, breuken in de bodem, holtes in de bodem, spiralen, lemniscaten, magische cirkels, magische driehoeken, magische vierkanten, magische vijfhoeken, magische zevenhoeken, aardepoorten, luchtpoorten, atmosferische poorten, overgangspoorten, symbolische poorten en energie, tijd en ruimte poorten. Al deze energievormen hebben of zijn energie. De meeste van de energievormen zijn ook een energiepoort. Bij het ontstoren van aardstralen kan er op enkele van deze energievormen gelet worden, aandacht heeft men met name voor wateraders, breuken en spiralen.
ETR-poorten	Een ETR-poort is een energie, tijd en ruimte poort. Een ETR-poort is een energievorm en kunnen ook afzonderlijke voorkomen. Het is een poort naar elders in de kosmos.
Externsteine	In het midden van Duitsland in de buurt van Paderborn net buiten het Teutoburgerwoud is de Externsteine te vinden. Een paar gigantische rotsblokken die tot ongeveer 30 meter hoog uitsteken in het landschap. Een magische plek dat een heiligdom was voor de Germanen. Een unieke plek met een krachtig leycentrum, een sterke en grote krachtplaats. Hier kruist ook de leylijn Stonehenge - Externsteine. Een plek die lijkt op de Externsteine is de Isterberg, een minder hoog uitstekende rotsformatie op een berg, maar toch een sterk centrum met leylijnen. [meer over heiligdommen]
Filter	Bij de beoefening van radiësthesie en het paranormaal zijn maakt ieder mens gebruik van een filter waardoor alle informatie tot ons komt. Door dit filter komt al het paranormale, maar ook het werken met de instrumenten. Hoe zuiverder het filter, hoe beter en exacter het antwoord is dat men krijgt. Het filter kan vertroebelen door bijvoorbeeld afvalstoffen en ook andere factoren.
Gaffelroede	Dit type wichelroede is een vorm van radiësthesie waarbij er door middel van een roede in V-vorm of in Y-vorm dingen worden opgespoort. Dit type wordt de gaffelroede genoemd, omdat deze veel gemaakt wordt van een gaffelvormige wilge- of hazelaarstak, maar ook andere materialen kunnen worden gebruikt. Andere benamingen zijn Y-roede of V-roede die refereren aan de vorm. [meer over wichelroedes]
Gaia	Onze planeet de aarde is een levend organisme met de naam Gaia. De aarde is geen dood wezen, maar een levende planeet, waarbij de mens deel uitmaakt van dit leven. Tot dit organisme behoort niet alleen de mens, maar alle flora en fauna maken deel uit van het ecosysteem dat Gaia te noemen is. De aarde is te beschouwen als een zelf-regulerend organisme. Alles op aarde behoort tot dit Gaia, van klimaat en weerelementen, tot aan de geomantie met de leylijnen zijn onderdeel. Het netwerk van energielijnen heeft verschillende soorten van knooppunten analoog als de acupunctuurpunten op ons lichaam. De sterke krachtplaatsen op de aarde zijn voorbeelden van die knooppunten. Op die sterke knooppunten zijn onder andere piramides en megalithische monumenten gebouwd. Alle onderdelen maken deel uit van deze aarde, van dit levende wezen. Gaia is de levende aarde.
Gallo-Romeinse tempels	Zie Romeinse tempels.
Geestenwegen of geestelijnen	Zie dodenwegen.
Geogliefen	Geogliefen of landschapsfiguraties (ookwel aard-glyphen) zijn al dan niet natuurlijke formaties in het landschap. Deze patronen worden gevormd door een combinatie van weggetjes, paden, meertjes en heuvels die in een bepaald patroon in het landschap liggen. Soms is de vorm versterkt door eeuwenlang gebruik van ingesleten paden. De plaatsing van monolieten, steenkamers en grafheuvels kan in overeenstemming zijn met deze landschapsfiguraties, het komt nogal eens voor dat deze stenen geplaatst zijn op uiteinden van een figuratie of op edele / vitale delen van een geoglief. Soms wijzen (oude) sagen en legenden, dorpsnamen en perceelnamen nog naar deze vormen in het landschap. Dit zeer heidense gebruik en de mythologie uit die tijd is verloren gegaan. Sommige geogliefen zouden hun ontstaan al hebben in de Oude Steentijd. Door de afmetingen zijn ze lang ontsnapt aan vernietiging en ontdekking, helaas worden ze tegenwoordig bedreigd door ruilverkaveling. De geogliefen zijn in het landschap gelegd om te vereren (cultus?). Er zijn patronen bekend van dieren, godinnen en kabouterfiguren. Niet alleen in Drenthe komen deze figuren voor, ook zijn er voorbeelden bekend uit Friesland, Overijssel, Gelderland en Limburg (Nederland). Verder zijn er geen provincies waarvan bekend is dat er ook geogliefen zijn gevonden, natuurlijk kunnen ze daar wel voorkomen of bestaan hebben. Ook buiten de Benelux heeft men geogliefen gevonden, zoals in Frankrijk, Engeland, Siberië, Negev-woestijn, en in Noord- en Zuid-Amerika. De buitenlandse geogliefen zijn onder andere bijvoorbeeld de reus Long Man van Wilmington, de reus van Cerne Abbas en de witte paarden in kalkheuvels van zuidoost-Engeland, en de figuren en lijnen van Nazca. De Nederlandse geoglieven waren een stuk minder zichtbaar in het landschap. Geoglieven maken deel uit van de geomantie van het landschap. [meer over geogliefen of landschapsfiguraties] [meer over heiligdommen]
Geoharmonie	Geoharmonie is een positieve gezondheidsbevorderende stralingsinvloed (voor de mens, en soms ook dier). De tegenhanger van geoharmonie is geopathie.
Geomant	Een geomant is iemand met veel kennis van de aarde en de energieën van de aarde zoals bijvoorbeeld leylijnen. Geomanten werden onder andere ingeschakeld door de Romeinen om de plaats van een Romeinse weg of een Romeinse tempel te bepalen en energetisch in orde te maken. De kennis van de aarde en haar energieën wordt geomantie genoemd.
Geomantie	In vroegere tijden waren de mensen bewust van de energieën, zodoende wisten ze waar ze wel en niet een huis of heiligdom moesten bouwen. Ze leefden in harmonie met de natuur en wisten door intuïtie/paranormale of het werken met bijvoorbeeld de wichelroede de harmonie te waarborgen die er in de natuur heeft in relatie tot de mens. Zo wisten ze van de energielijnen en energievormen en hoe dit deel uitmaakt van moeder natuur. Met deze kennis positioneerden ze hun heiligdommen, van heilige bomen, steencirkels, geogliefen en kerken (voor 1350). De kennis over kosmische en aardse energiesystemen, waarmee de mens in harmonie kan leven, wordt geomantie genoemd. Kennis van het levende wezen van moeder aarde, Gaia.
Geopathie	Geopathie is en negatieve ziektebevorderende stralingsinvloed, die ook wel aardstralen genoemd worden. De tegenhanger van geopathie is geoharmonie. [meer over aardstralen]
Germaanse heiligdommen	De Germanen hadden verschillende heiligdommen in gebruik waar ze de goden vereerden. De heilige plaatsen van de Germanen waren lege plekken in het bos, hoge punten in het landschap (eventueel zelf opgeworpen heuvels) en heilige bronnen. Vlakbij de heilige plek had men soms een heilige boom staan. Al hun heiligdommen werden gepositioneerd op een leycentrum. Een bijzonder type heiligdom van de Germanen waren de spiraalheuvels. [meer over Germaanse & Keltische heiligdommen] [meer over heiligdommen]
Gevorkte tak	De gevorkte tak wordt veel gebruikt als wichelroede om water of leylijnen mee op te sporen. Dit type wordt de gaffelroede genoemd, omdat deze veel gemaakt wordt van een gaffelvormige wilge- of hazelaarstak. [meer over wichelroedes]
Gewascirkels	Gewascirkels is een betere benaming voor het fenomeen graancirkels, omdat de formaties die in velden verschijnen zich niet alleen beperken tot graanvelden. Ze komen namelijk in allerhande gewassen en vegetatie voor, zelfs in zand, sneeuw en ijs. Veel gewascirkels worden door mensen gemaakt, maar er zijn er ook die niet te verklaren zijn als mensenwerk. In graancirkels worden ook leylijnen en andere energieën aangetroffen. [meer over graancirkels] [meer over energieën in graancirkels]
Gewaspictogrammen	Zie graanpictogrammen.
Graancirkels	Graancirkels zijn cirkels of andere vormen die men met name kan aantreffen in tarwevelden, maar ook in alle andere gewassen zoals bieten, maïs, gerst, wortel, enz en in andere vegetatie en ondergrond, zoals heide, bomen, struiken, gras, zand, sneeuw, ijs, enz. Een betere benaming zou gewascirkels of vegetatiecirkels zijn. Veel graancirkels zijn door mensen gemaakt, maar er zijn er ook die niet te verklaren zijn. Er zijn ooggetuigen geweest die graancirkels hebben zien ontstaan, waarbij er lichtbollen, lichtkolommen of andere lichtverschijnselen gezien zijn. Ook zijn er laboratorium analyses uitgevoerd op de planten die binnen en buiten de formatie stonden en het bleek dat er biologische en chemische veranderingen waren in het gewas binnen de formatie. Het gewas buiten de formatie bleek onveranderd. In graancirkels worden ook leylijnen en andere energieën aangetroffen. [meer over graancirkels] [meer over energieën in graancirkels]
Graanpictogrammen	Een graanpictogram (of gewaspictogram) wordt ook wel een graancirkel genoemd. Wanneer het woord graanpictogram wordt gebruikt bedoeld men meestal hiermee de moeilijkere en ingewikkeldere patronen, figuren en vormen die men in graanvelden meestal kan aantreffen. Ook bestaan er simpele graancirkels die vaak slechts enkele cirkels hebben. In graancirkels worden ook leylijnen en andere energieën aangetroffen. [meer over graancirkels] [meer over energieën in graancirkels]
Grafheuvels	Grafheuvels zijn ongeveer uit de tijd van de megalithische monumenten, maar bij de bouw ervan zijn geen grote stenen gebruikt. In tegenstelling tot de bouwwerken met grote stenen zijn de grafheuvels wel opgeworpen om als begraafplaats te dienen. Tevens zijn ze gebouwd als heiligdom. Hier werd er vereerd, op een kruispunt van leylijnen. In latere tijden zijn er grafheuvels gebruikt als cultusplaatsen. In verschillende tijden zijn er verschillende vormen van grafheuvels gebruikt. De twee hoofdvormen zijn paalkransgrafheuvels en ringwalgrafheuvels. Een synoniem voor grafheuvel is tumulus. Een andere naam die soms ook voor grafheuvel gebruikt wordt is een brandheuvel. In sommige grafheuvels is er begraven door middel van een boomkist. [meer over grafheuvels] [meer over heiligdommen]
Grid	Een grid is een raster, een netwerk van energielijnen, die om de staandaard aantal meter van elkaar liggen, en ook haaks hierop. De meeste van de netwerken zijn in een raster. Een grid is hetzelfde als een rasternetwerk.
Hallenkerk	Type kerkbouw met meerdere beuken, waarbij de zijbeuken tot dezelfde hoogte opgetrokken zijn als het middenschip, waardoor bovenlichten in het middenschip komen te vervallen en de kostbare luchtbogen met steunberen niet meer nodig zijn om de gewelven van het middenschip op te vangen. Het geheel wordt óf door één grote kap gedekt óf door een rij evenwijdige kappen. [meer over kerken & kathedralen] [meer over heiligdommen]
Hartchakra	Een hartchakra wordt een plek met een leycentrum soms genoemd, een kruispunt van leylijnen.
Hartlijn	Een hartlijn is een leylijn die door de lengterichting van een kerk loopt. Een hartlijn snijdt de kerk in het midden door tweeën. Deze lijn ligt bij drie- of meerbeukige kerken tussen de (middelste twee) rijen pilaren en loopt (dus) door de hoofdbeuk of middenschip en het koor. Ook bestaan er parallelle hartlijnen. Bij de bouw van kerken werd er met de hartlijn(en) rekening gehouden, totdat de paus omstreeks 1350 het verbood.
Hartmannknobbeltjes	Hartmannknobbeltjes zijn knobbeltjes die voorkomen op de stam van bomen. Deze knobbeltjes worden door de boom op de stam gevormd wanneer een boom op een hartmannlijn staat.
Hartmannlijnen	Hartmannlijnen zijn een bepaald soort energielijnen die een rasternetwerk vormen. Waar deze energielijnen kruisen is er een hartmanncentrum met normaal gesproken twee hartmannlijnen. De hartmannlijnen zijn verbonden met de 10e planeet in ons zonnestelsel. Met deze planeet worden energieën uitgewisseld door middel van een magisch vierkant, een 10e-planeetvierkant of hartmannvierkant genaamd. Hartmannlijnen kunnen ook 10e-planeetlijnen genoemd worden. Hartmannlijnen hebben ook hun invloed op bomen. Bomen vormen op hun stam knobbeltjes, die ook wel hartmannknobbeltjes worden genoemd. Bij het ontstoren van aardstralen kan er op hartmannlijnen gelet worden. [meer over leylijnen en energielijnen]
Hartmannroede	Dit type wichelroede is een vorm van radiësthesie waarbij er door middel van metalen spiraal dingen worden opgespoort. [meer over wichelroedes]
Heiligdommen	Heilig is een plek die gewijd is en voor een godsdienst bestemd is. Heilige plekken waarvoor ze een leycentrum uitkozen. Aldaar bouwden ze hun heiligdommen. In oude tijden waren dat menhirs, steenkringen, hunebedden, dolmens, grafheuvels, Romeinse tempels, heilige bomen, en de Germaanse en Keltische heilige plaatsen. In de christelijke tijden werd dat het altaar in de kerken en kathedralen.
Heilige bomen	Bomen zijn in de geschiedenis nooit heilig verklaard, maar omdat het bijzondere bomen waren op een krachtplaats werden het heilige bomen genoemd. Het waren boomheiligdommen. Bij een heilige boom vond er verering plaats. [meer over Germaanse & Keltische heiligdommen] [meer over heiligdommen]
Heilige bronnen	Heilige bronnen waren Germaanse en keltische heiligdommen, die met de kerstening zijn opgenomen in christelijke heilige plaatsen, meestal onder of naast kerken. [meer over Germaanse & Keltische heiligdommen] [meer over heiligdommen]
Heilige plaatsen	Zie heilige plekken.
Heilige plekken	Een heilige plek is een plek die als heilig wordt beschouwd. Een plek die gewijd is en voor een godsdienst is bestemd. Een dergelijke plek herbergt altijd een leycentrum waar leylijnen elkaar kruisen, een krachtplaats. Hier is er een krachtige energie die deze plek bijzonder maakt, heilig maakt. Van die heilige plekken werd ook gebruik gemaakt en de mensen bouwden en creëerden heiligdommen in allerlei soorten en maten; megalithische monumenten, boomheiligdommen, tempels en kerken. De heilige plek van een kerk was het altaar dat gepositioneerd werd op het leycentrum. Hier werd het goddelijke gezocht, het heilige. Tegenwoordig ontstaan er graancirkels op deze heilige plekken die het een magische plek maken. [meer over heiligdommen]
Hoekroede	Zie allemansroede.
Holle bomen	Holle bomen zijn bomen waarvan de kern van de stam geheel of voor een deel is vergaan. Deze holte wordt veroorzaakt door saturnuslijnen.
Holtes in de bodem	De bodem waarop wij leven bestaat uit diverse lagen. Door inklinking en verzakkingen in de ondergrond (of door andere redenen) kunnen er holtes ontstaan in de bodem. Holtes hebben een verstorende invloed op de energieën van een plek en worden ook tot de aardstralen gerekend. Op deze holtes kan ook gelet worden bij het ontstoren. Holtes in de bodem worden gerekend tot de energievormen.
Hunebedden