[Terug naar index heiligdommen]

Lijst van menhirs, megalieten en dolmens in België

Opmerking: De vermelding van een menhir of ander stenen monument op deze pagina betekent niet dat deze uit megalithische tijden stamt of op een kruispunt van leylijnen staat.

Van de 256 plaatsen in België waar megalitische stenen stonden zijn er een heleboel verdwenen. Deze lijst hieronder bevat enkel die plaatsen waar de megalieten nog effectief te zien zijn. De restanten kunnen uiterst minimaal zijn. Er zijn ontelbare andere plaatsen waar megalieten in het begin van de 19e eeuw nog te zien waren.
Bron van deze lijst waarnaar mijn hartelijke dank uitgaat: Marc Steurbaut. Hij heeft de informatie gehaald uit oude boeken, artikelen, enz. In de loop van de 19e eeuw werden veel sites vernield door de aanleg van het spoorwegennet en de uitbreiding van de landbouwgronden.

Heeft u een afbeelding van of informatie over de onderstaande megalieten, dan zou ik die graag in deze lijst vermelden. Ook informatie over niet hieronder opgenomen monumenten is welkom! Email: druidedruide@hotmail.com

Andere websites over megalieten in België kunt u vinden op:
www.iol.ie/~geniet/eng/worldweris.htm
users.pandora.be/blackraven


Twee gravures van plekken die verdwenen zijn: De Leeuwensteente Tienen (links) en Jambes (rechts)
Leeuwensteentienen Jambes




OOST-VLAANDEREN
Mendonk: in de St-Bavokerk, de 'penitentiesteen', restant van een gekerstende megaliet.

Bavo1Bavo2Bavo3
Sint-Bavoschrijn in de kerk met eronder de Penitentiesteen

Ronse: een dolmen rechts van de weg naar het dorp Marie-Louise.
Kluisbergen: op de kluisberg, tussen het wachthuis en de observatietoren, dolmen genaamd 'Peetje en Meetje'.

Kluisbergen -> Kluisbergen: Peetje en Meetje

Velzeke: een menhir van 1500 kg bij het Archeologisch Museum (niet meer op de oorspronkelijke vindplaats).

Velzeke -> Velzeke: Menhir


BRABANT
Bost bij Tienen: de Lange Steen, 600 m ten zuiden van de kerk.
Buizingen: Steenborre (bron bij de steen), 200 m ten westen van de Groenstraat, de steen is verdwenen, de bron bestaat nog.
Court-Saint-Etienne: 'La Pierre-qui-Tourne de Beaurieux' (de draaiende steen).
Duisburg: dolmen.
Hakendover: kapel van 'Onze-Lieve Vrouw ten Steen', gekerstende megaliet.
Jauche: de 'kleine menhir', menhir in de vorm van een beer of everzwijn.
Neerwinden: tumulus met menhir.
Perwez: de 'Grosse Pierre', menhir.
Virginal-Samme: La Table des Sorcières (de heksentafel), dolmen.
Zemst: de 'Halvensteen' of Alvensteen.

Zemst
De steen van Zemst werd in 1930 opgegraven op het kruispunt vlakbij. Boeren hadden hem onder de grond gestopt op de plaats waar de steen al eeuwenlang had gestaan (courante praktijk bij megalieten). In het gehucht Vossebergen in de omgeving heeft men sporen van neolithische woonkernen gevonden. Volgens sommigen betekent Alvensteen 'Elfensteen'. In vroegere tijden stond er boven op de Alfensteen een kruis (zijn kerstening).


Neerhespen: de 'Langensteen' (op de weg van Neerhespen naar Neerwinden).

LIMBURG
Helshoven: Kluiskapel met waterput, bron en het restant van een dolmensteen.
Kapel zou dateren uit 1200.
Peer: restanten van megalieten onder en in de kerkmuur van de Sint-Trudokerk.

HAINAUT (Henegouwen)
Gozée: Le Zeupire, menhir.

-> Gozée: Le Zeupire, menhir.
Op een 500-tal meter ten zuiden van de kerk loopt er een paadje van de de N53 af dat je recht naar de steen voert.Trapeziumvormige steen van zo'n 20 ton zwaar. Er zijn bewijzen dat hij tot 1840-1845 vergezeld werd van twee soortgelijke stenen. Er wordt zelfs beweerd dat hij de laatste overgebleven steen is van een cromlech. Het wordt ten stelligste afgeraden deze steen bij nacht te bezoeken, want de heksen houden er hun sabbat. Ongenode bezoekers worden vastgegrepen, in de kring gesleurd en gedwongen om te dansen tot ze er bij neervallen.
Ham-sur-Heure: Le Gros Caillou (grote kei) bij de Fontaine Saint-Pierre.
Haulchin: menhir op het gemeenteplein (niet oorpronkelijke vindplaats).
Hollain: La Pierre Brunehault, menhir.

Hollain -> te Hollain: La Pierre Brunehault: een menhir
In Hollain ten zuiden van Doornik. Om hem te vinden volg je vanuit het dorp de Rue de Six Chemins. Een 4,40 meter hoge trapeziumvormige steen uit Landense zandsteen met een schuine bovenzijde. Hij is 3 meter breed en zo'n halve meter dik. De steen staat perfect noord -zuid georiënteerd en de hoek wijst naar de poolster. Landense zandsteen komt in de streek niet voor en de steen werd dus over een grote afstand hierheen gebracht.
Legende 1: Bij de bouw van de kathedraal van Doornik wilde ook Onze-Lieve-Vrouw haar “steentje” bijdragen. Zij droeg de steen in haar schort naar Doornik om daar dienst te doen als “eerste steen”. Onderweg kreeg ze te horen dat er al een andere steen was gebruikt. Zij besloot dan ook de steen te laten liggen waar hij lag en gebruikte hem als stootblok om zich af te zetten toen ze weer naar de hemel opsteeg. Vandaar dat er aan de zijkant een voetafdruk staat. Maar om die te zien moet je over héél veel fantasie beschikken.
Legende 2: Brunhilde was een Frankische koningin die regeerde over Austrasië van 567 tot 613 AD. Zoals dat in die tijd onder koningen en koninginnen gebruikelijk was kreeg ze hommeles. Clotherius II wilde haar land inpikken. Hij liet haar gevangen nemen, de kleren van het lijf scheuren en op de rug van een kameel binden. Drie dagen werd het dier met zijn trieste last door het legerkamp gejaagd waarbij Brunhilde door iedereen beschimpt en geslagen werd. Brunhilde bleek echter nogal taai te zijn en was na drie dagen van lijden nog niet dood. Daarop werd ze met haar haren, één hand en één voet aan een wilde hengst gebonden. Deze galoppeerde met haar door de velden tot ook hij uitgeput neerviel, met de inmiddels overleden Brunhilde nog steeds aan zich gebonden. Op de plaats waar zij werden gevonden werd ter herinnering aan deze gruwelen een grote steen geplaatst : de Pierre Brunehaut ofte Brunhildesteen.
Legende 3: De steen is niet achtergelaten door Onze-Lieve-Vrouw, hij is ook geen gedenksteen, maar hij werd op vraag van Brunhilde door de duivel geplaatst om dienst te dioen als grenssteen tussen Austrasië en het Land van Doornik.
Legende 4: Wie de steen bezoekt moet er voor opletten deze niet omver te duwen, want dan zou de wereld vergaan.
Bron: www.dububrannos.be

Leval-Trahegnies: La Pierretchèr, restant dolmen.
Saint-Vaast: megaliet ingemetseld in de muur van de hoeve 'La Louvière'.
Sautin: twee menhirs op het kruispunt van de wegen Sautin-Sauvage en Sivry-Rance.

NAMUR (Namen)
Fagnolle: cromlech en dolmen.
Franière: La Pierre Ste-Agathe.
Gonrieux: 'La Pierre qui tourne', menhir.
Jemelle: dolmen.
Mazée: megaliet.
Nismes: menhir.
Sovet: La Pierre du Diable, megaliet.
Velaine-sur-Sambre: La Pierre-qui-tourne, menhir. (foto's: users.swing.be/grottedespy/page14.html)
Weillen: La Pierre du Diable, menhir.

LIEGE (Luik)
Clavier: La Pierre aux Loups (de wolvensteen), menhir met inscripties.
Ellemelle: La Grosse Pierre.
Harzé: Li Pire az hot'lis, menhir, op het hoogste punt van het dorp.
Jehay-Bodegnée: le menhir du grand bois, menhir in het park van het kasteel.
Louveigne: menhir.
Manderfeld: de 'Weisser Stein', menhir.
Plainevaux: menhir.
Sart-lez-Spa: le Dolmen de Solwaster, dolmen.

LUXEMBOURG (Luxemburg)
Bleid: le Dolmen de Gomery.
Chassepierre: le dolmen d'Azy.
Forrières: cromlech.
Harré: les Pierres Fichées, menhirs.
Jamoigne: een dolmen gebruikt als altaar in de Sint-Pieterskerk.
Malempre (bos van Groumont): les Pierres du Diable, menhirs.
Membre: la Table des Fées, dolmen.
Mousny-lez-Ortho: les Blancs Cailloux, menhirs.
Saint Mard: les Pierres aux Fées, cromlech.
Suxy: la Pierre du Diable, menhir.
Waha: la Pierre saint-Hubert, menhir.
Wéris: zie andere pagina


Attentie: Als u op de hoogte gehouden wilt worden over leylijnen, aardstralen, wichelroede, en aanverwante onderwerpen, meldt u zich dan aan voor de Nieuwsbrief leylijnen.

Wanneer er vragen of suggesties zijn dan kunt u een reactie sturen naar: druidedruide@hotmail.com Heeft u foto's van menhirs, megalieten of dolmens die op de website geplaatst mogen worden kunt u ook sturen naar dit emailadres.
Waar kunt u op letten bij het onderzoek van een megalithisch monument: Onderzoek bij Hunebedden & Grafheuvels